ودر آخر آية مىفرمايد : وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ . وأو بر تمام ريزه‌كارىهاى اجزاء صنايع مخلوقات خود خبير وآگاه است . اكنون به بررسى كلمهء « ابداع » مىپردازيم : يكى از اسماى حسناء خداوندى « بديع » است . اين واژه از لغت بدع به معناى ايجاد وابتكار واختراع گرفته شده است . قاموس قرآن مىفرمايد : ابداع آن است كه بدون سابقه وبدون پيروى از ديگران باشد . در مفردات آمده است : « الابداع انشاء صنعة بلا احتذاء واقتداء » در أقرب الموارد گفته شده است : « بدعه بدعا اخترعه لا على مثال » . ابداع واختراع به چيزى مىگويند كه مثل آن قبلا نبوده باشد ودر تفسير نمونه بديع را به‌وجودآورنده تمام اجرام سماوات وزمين از عدم به هستى ذكر فرموده است . بنابراين واژهء بديع يعنى اختراع‌كنندهء چيزى كه قبلا مشابه نداشته ومخترع براي اولين بار آن را به وجود آورده باشد . براي مثال تلويزيون ، ماهواره ، هواپيما وقطار را اختراع كرده‌اند . البتة در اين قبيل اختراعات ماشين آلات وايجاد صنايع ونظام حركات وساخت قطعات ونتيجه‌گيرى آنها از تبديل وبه دست آوردن مواد أولية موجودى كه از پيش در اختيار داشتند انجام مىگيرد . ولى اسم بديع كه مختص به پروردگار است ، در آغاز ابداع حتى مواد أولية چيزى هم وجود نداشته است . وصفت بديع يعنى ابداع أو هميشگى است وهمواره ودائم اختراع مىكند . [ بديع السّموت والأرض از سوره بقره آية 116 و 117 ] در سورهء مباركهء بقره ، آية 117 - 116 بازهم طرف صحبت به افتراء قوم يهود ونصارى است كه مىگويند خداوند براي خود فرزندى اتخاذ كرده است قرآن براي اينكه به آنها بفهماند مقام خداوندى آن نيست كه تصور مىكنند ، بلكه خداوند خالق وبديع كل عالم هستى است ، مىفرمايد : 116 - وَقالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَالْأَرْضِ كُلٌّ لَهُ قانِتُونَ ؛ 117 - بَدِيعُ السَّماواتِ وَالْأَرْضِ وَإِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ .